شماره های تماس: ۸۸۶۴۴۳۳۸-۰۲۱ و ۸۸۶۴۴۷۰۴-۰۲۱
تهران، بلوار آفریقا (جردن), نبش کوچه آناهیتا ساختمان پزشکان آناهیتا, طبقه ۲ واحد۶
  کلینیک دندانپزشکی دکتر کاردگر در تهران جردن
  •  علت بدرنگ شدن دندان‌هااگر دندان های شما بدون هیچ دلیل مشخصی تغییر رنگ داده اند و همچنین علائم دیگری نیز ظاهر شده اند به یک دندانپزشک مراجعه کنید تا علت آن را تشخیص دهد و درمان مناسب را توصیه کند.

    دلایل مختلفی برای بدرنگ شدن دندان ها وجود دارند که عبارتند از:

    1- مواد خوراکی و آشامیدنی : قهوه، چای، نوشابه ها، برخی آبمیوه ها و آب سبزیجات (مثل آب سیب و آب گوجه فرنگی) می توانند باعث لکه دار شدن دندان ها شوند.

    2- مصرف تنباکو: کشیدن سیگار یا جویدن تنباکو می تواند دندان ها را لکه دار کند.

    3- تمیز نگه نداشتن دندان ها: مسواک زدن و کشیدن نخ دندان به طور منظم می تواند پلاک دندان و مواد ایجاد کننده لکه دندانی مثل قهوه و تنباکو را از بین ببرد و از تغییر رنگ دندان ها جلوگیری کند.

    برخی مواد مورد استفاده در دندانپزشکی مثل مواد پرکننده دندان و خصوصا مواد حاوی سولفید نقره باعث ایجاد رنگ خاکستری مایل به سیاه در دندان ها می شوند

    4- بیماری ها: بیماری های مختلفی می توانند روی مینا (سطح سفت روی دندان) و عاج دندان (ماده زیر مینای دندان) تأثیر بگذارند و باعث تغییر رنگ دندان ها شوند.

    برخی روش های درمانی نیز می توانند روی رنگ دندان مۆثر باشند. به عنوان مثال رادیوتراپی (اشعه درمانی) گردن و سر و نیز شیمی درمانی می توانند باعث بدرنگ شدن دندان ها شوند.

    به علاوه ابتلا به برخی عفونت ها در مادران باردار می تواند با تأثیر برروی رشد مینای دندان جنین، باعث تغییر رنگ دندان ها در نوزاد شود.

    5- داروها: دادن داروی آنتی بیوتیک تتراسایکلین و دوکسی سایکلین به کودکان زیر سن 8 سال که هنوز دندان هایشان در حال رشد است، باعث تغییر رنگ دندان ها می شود.

    استفاده از دهانشویه های حاوی کلرهگزیدین و ستیل پیریدینیوم کلراید باعث ایجاد لکه دندانی می شود. آنتی هیستامین ها (مثل بنادریل)، داروهای ضد روان‌پریشی و داروهای فشار خون بالا نیز می توانند باعث تغییر رنگ دندان ها شوند.

    6- مواد دندانپزشکی: برخی مواد مورد استفاده در دندانپزشکی مثل مواد پرکننده دندان و خصوصا مواد حاوی سولفید نقره باعث ایجاد رنگ خاکستری مایل به سیاه در دندان ها می شوند.

    7- افزایش سن: با افزایش سن، لایه بیرونی مینای دندان کم کم ساییده می شود و رنگ زرد طبیعی عاج دندان را آشکار می کند(عاج در زیر مینای دندان است).

    8- ارث و ژنتیک: برخی افراد به طور ژنتیکی، دندان های روشن تر و یا تیره تری نسبت به بقیه دارند.

    برای جلوگیری از بدرنگ شدن دندان ها، اگر خیلی قهوه می نوشید یا سیگار می کشید، مقدار آن را خیلی کم و یا حتی قطع کنید

    9- عوامل محیطی: استفاده زیاد از فلوراید باعث تغییر رنگ دندان ها می شود. این فلوراید اضافی می تواند از طریق منابع طبیعی (مثل آب آشامیدنی با فلوراید زیاد) یا دهانشویه، خمیردندان، فلوراید درمانی در کودکان یا مصرف مکمل آن به بدن وارد شود.

    10- آسیب و صدمات: به عنوان مثال آسیب ناشی از افتادن در کودکان و ضربه به دندان، می تواند تشکیل مینای دندان را مختل کند، زیرا دندان های کودکان هنوز در حال رشد هستند. همچنین آسیب ها و صدمات می تواند باعث تغییر رنگ دندان ها در بزرگسالان شود.
    چطور از تغییر رنگ دندان ها جلوگیری کنیم؟

    با ایجاد چند تغییر ساده در شیوه زندگی تان می توانید از بدرنگی دندان ها جلوگیری کنید به عنوان مثال اگر خیلی قهوه می نوشید یا سیگار می کشید، مقدار آن را خیلی کم و یا حتی قطع کنید.

    همچنین به طور منظم مسواک بزنید و نخ دندان بکشید تا دندان هایتان تمیز بماند و هر شش ماه یکبار به بهداشت کار دهان و دندان مراجعه کنید تا دندان هایتان را تمیز کند.

    اگر دندان های شما بدون هیچ دلیل مشخصی تغییر رنگ داده اند و همچنین علائم دیگری نیز ظاهر شده اند به یک دندانپزشک مراجعه کنید تا علت آن را تشخیص دهد و درمان مناسب را توصیه کند.

    چه روش هایی برای سفید کردن دندان ها وجود دارد؟

    روش سفید کردن دندان ها، بسته به علت تغییر رنگ آنها مختلف هستند و می توانند شامل موارد زیر باشند:

    1- یادگیری روش صحیح مسواک زدن و نخ دندان کشیدن از یک دندانپزشک

    2- پرهیز از مصرف موادغذایی و نوشیدنی هایی که باعث تغییر رنگ و لکه دار شدن دندان ها می شوند

    3- باندینگ دندان (پیوند دندان)

    4- روکش کردن دندان

    5- استفاده از مواد سفیدکننده دندان با تجویز دندانپزشک

    6- استفاده از روش های سفیدکردن دندان در دندانپزشکی

    7- استفاده از مواد سفیدکننده دندان که نیاز به نسخه دندانپزشک ندارند.

     
  • روش سفید کردن گام‌ به ‌گام دندانروش سفید کردن گام‌ به ‌گام دندان (walking bleach) یکی از روش‌های سفید کردن داخلی دندان است که جدا از اینکه به اندازه سایر روش‌های بلیچینگ، مانند روش ترموکاتالیک (قرار دادن ماده اکسیدکننده و استفاده از گرما) موثر است، به دلیل خطر کمتر و زمان کوتاه‌تر حضور بیمار در مطب، بر سایر روش‌ها ترجیح دارد.
    در روش گام ‌به ‌گام به ترتیب زیر عمل می‌کنیم:
    پیش از شروع درمان، برای بیمار علت تغییر رنگ دندان، مراحل درمان و نتیجه قابل انتظار و احتمال برگشت تغییر رنگ دندان در آینده را توضیح دهید تا برداشت روشنی از درمان و نتیجه آن داشته باشد.
    وضعیت بافت پری‌اپیکال و کیفیت درمان ریشه را در عکس رادیوگرافیک بررسی کنید. درمان نامناسب قبلی یا پرکردگی ریشه مشکوک نیازمند درمان ریشه مجدد پیش از سفید کردن است.
    رنگ اولیه دندان را با یک راهنمای رنگ ارزیابی کنید و در صورت امکان از دندان در شروع درمان و حین آن عکاسی کنید تا معیاری برای شما و بیمار در برای مقایسه‌های بعدی موجود باشد.
    دندان باید توسط رابردم ایزوله شود. کاربرد وج در ناحیه بین دندانی ممکن است ایزولاسیون بهتری فراهم کند.
    ترمیم‌های موجود در مسیر حفره دسترسی را خارج کنید. تصحیح شکل حفره دسترسی و حذف تمام مواد پرکردگی قبلی از اتاقک پالپ، مهم‌ترین مرحله در روند سفید کردن دندان است.
    خالی کردن اتاقک پالپی که به طور کامل توسط کامپوزیت پر شده‌گاه بسیار مشکل است، چراکه این مواد در برابر تراش توسط فرز مقاوم‌اند و رنگ آن‌ها اغلب از عاج قابل تفکیک نیست. توجه کنید که تمام کامپوزیت باید حذف شود تا مواد سفید کننده اجازه تماس و نفوذ به عاج را بیابند. جهت جلوگیری از تراش عاج سالم، حذف مواد ترمیمی باید با دقت انجام شود.
    یک لایه نازک از عاج تغییر رنگ یافته را با یک فرز روند با هندپیس دور کم از سطح فاسیال اتاقک پالپی بردارید. به‌این ترتیب بیشتر تغییر رنگ (که روی سطح پالپال تجمع می‌کند) حذف خواهد شد و توبول‌های عاجی جهت نفود بهتر مواد سفید کننده باز می‌شوند. البته انجام این مرحله تنها در تغییر رنگ ناشی از ترکیبات فلزی باشد یا عدم دست‌یابی به نتیجه مطلوب پس از دومین یا سومین جلسه درمان، توصیه می‌شود.
    گوتاپرکا و سیلر داخل اتاقک پالپی باید تا سطح زیر مارجین لثه حذف شوند. برای این منظور می‌توانید از حلال‌هایی نظیر کلروفرم یا گزیلول، استفاده کنید.
    برای کاهش احتمال ریزنشت ماده اکسید کننده به داخل کانال باید یک لایه سمان مانند پلی‌کربوکسیلات، زینک فسفات، گلاس‌آینومر یا کویت، با ضخامت حداقل ۲میلی‌م‌تر روی ماده پرکننده ریشه قرار دهید.
    اچ‌کردن عاج از داخل به وسیله قرار دادن اسید فسفریک یا اسیدهای دیگر در اتاقک پالپی، جهت حذف لایه اسمیر و بازکردن توبول‌ها، اجازه نفوذ بهتر به اکسیدکننده‌ها را نخواهد داد. کاربرد مواد شیمیایی قلیایی در اتاقک پالپی مجاز نیست، چرا که موجب تحریک پری‌دونتال لیگامنت شده یا ممکن است باعث تحلیل خارجی ریشه شود.
    خمیر بلیچینگ را از طریق مخلوط کردن سدیم پربورات و یک ماده خنثی نظیر آب، سالین یا محلول بی‌حسی با قوام مشابه ماسه مرطوب، تهیه کنید. با یک وسیله پلاستیکی، خمیر را داخل اتاقک پالپ متراکم کنید. مایع اضافه را با فشردن پنبه روی آن بگیرید. این عمل باعث فشرده شدن و فرستادن خمیر به داخل فرورفتگی‌ها نیز می‌شود.
    اضافه خمیر اکسیدکننده را بگیرید و حفره دندان را با ماده سختی مانند کویت با ضخامت حداقل سه میلی متر پانسمان کنید. بیمار باید توجیه شود که ماده سفیدکننده به آرامی عمل می‌کند و سفید شدن دندان ممکن است تا دو هفته یا بیشتر مشخص نشود.
    مراجعه بعدی بیمار باید دو تا شش هفته بعد باشد. جلسات سوم و چهارم نیز به همین ترتیب تکرار می‌شود.
    ۱۲) ترمیم نهایی دندان نباید‌ بلافاصله پس از اتمام عمل بلیچینگ انجام شود، چون مواد اکسیدکننده باقی‌مانده روی قدرت اتصال کامپوزیت به دندان اثر می‌گذارند.